& &

2015/03/06

Horyzont

Linia, która dzieli niebo od Ziemi. Filozoficznie. 

Granica horyzontalna
jak drut prosta,
jakby definicja kolokwialna,
z końcem niczym sosna.
Wokół biegnie,
okrąża kulę ziemską,
nigdy w życiu nie polegnie -
nie poda sobie dłoni z klęską.
Granica bezwzględna
horyzontu,
Symetralna bezbłędna,
na darmo potrzebująca remontu.
To prosta przełomowa,
rozgraniczająca,
Matematyk ją afirmował,
biegnie wzdłuż morza, do słońca.
Nocą ucieka jak szczury
z tonącego okrętu,
czyniąc krajobraz bury, skryty w chmury,
nadając nijakiego akcentu.
©


8 komentarzy:

  1. Świetny blog, bardzo podoba mi się ten wiersz, szczególnie zakończenie.
    Troszkę mnie przeraziła muzyka, bo nie wiedziałam gdzie wyłączyć, dobra rada- przyciemnij pasek. :D Ale to dobrze zaznaczyć muzykę na blogu takim jak Twój, gdyż, ma on odzwierciedlać Ciebie, czyli też Twój gust. pozdrawiam
    Zapraszam
    http://onlybyme7.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  2. Świetny wiersz! Jestem pod wrażeniem . :)
    pozdrawiam http://pocomiwiecejx3.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  3. Fajny post! ;)

    Pozdrawiam i zapraszam do mnie ♥
    http://crazystrawberryxd.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń

Dziękuję za odwiedziny. Każdorazowy komentarz jest motywacją do dalszej pracy. Zachęcam do czytania oraz obserwowania bloga.
Odwiedzam blogi moich czytelników. Zapraszam ponownie!

Kopiowanie i rozpowszechnianie bez mojej wiedzy i pisemnej zgody zabronione.
Wszelkie prawa zastrzeżone zgodnie z ustawą z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. 1994 nr 24 poz. 83).

~ weryfikacja obrazkowa wyłączona!

Newsletter