& &

2015/07/22

Jak rzeka

Woda w oku jak rzeka
cichym strumieniem płynie.
Człowiek na rzeki kres czeka,
która ze swej długości słynie.
Deszcz słonych łez uderzających o wodę,
powolnie podnosi poziom najdłuższej rzeki,
stwarzając niekorzystną dla oczu pogodę,
której koniec jest niebywale daleki.
Im więcej kropli, tym szybciej rzeka pędzi,
tym szybciej powraca do równowagi.
Strumień natomiast - co napotka, nie oszczędzi,
stwarzając problemy ogromnej wagi.
Gdy najdłuższa rzeka się uspokoi
i powróci do pierwotnego stanu,
gdy organizm się nastroi,
pozwoli na prawidłową funkcjonalność organów.
Rzeka swój bieg zakończy trudny,
lecz pozostawi po sobie ślad głęboki,
niebywale paskudny,
który dotrwa do kolejnej epoki...
©

12 komentarzy:

  1. Masz pojęcie o pisaniu wierszy, bardzo mi się podoba. Daje do myślenia, ale też nie jest zbyt abstrakcyjny co pozwala rozumieć "co autor miał na myśli" ;D

    www.kwietniowaaa.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  2. Przeczytałam wszystkie Twoje posty :) są rewelacyjne :) zaobserwowałam :) w wolnej chwili zapraszam do mnie http://caroliv-blog.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  3. Świetnie piszesz! Uwielbiam pisać i czytać wiersze. Czekam na więcej! :)

    Pozdrawiam ♥,
    yudemere

    OdpowiedzUsuń
  4. zazdroszczę, ja nie ma talentu do pisania wierszy :D.

    http://stylowaokularniica.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  5. Pięknie piszesz, zostaję na dłużej :)

    OdpowiedzUsuń

Dziękuję za odwiedziny. Każdorazowy komentarz jest motywacją do dalszej pracy. Zachęcam do czytania oraz obserwowania bloga.
Odwiedzam blogi moich czytelników. Zapraszam ponownie!

Kopiowanie i rozpowszechnianie bez mojej wiedzy i pisemnej zgody zabronione.
Wszelkie prawa zastrzeżone zgodnie z ustawą z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. 1994 nr 24 poz. 83).

~ weryfikacja obrazkowa wyłączona!

Newsletter